Noordwijk schrijft bijna 3,7 miljoen euro af op grond: bouwplannen minder waard dan gedacht

De gemeente Noordwijk heeft bijna 3,7 miljoen euro moeten afboeken op grondposities die bedoeld zijn voor toekomstige ontwikkeling. Het gaat om grond bij de Schoolstraat, De Nes en de Nicolaas Barnhoornweg.

Dat blijkt uit de jaarstukken over 2025. De gemeente noemt het zelf een afwaardering van “warme gronden”. Dat klinkt bijna gezellig, maar financieel is het minder knus: de gronden blijken minder waard dan waarvoor ze in de boeken stonden.

Warme gronden zijn stukken grond waarvan de gemeente de bedoeling heeft om ze te ontwikkelen. Het zijn dus geen gewone lapjes grond die ergens toevallig liggen te liggen, maar plekken waar de gemeente iets mee wil. Denk aan toekomstige woningbouw, herontwikkeling of andere plannen. Ze zijn “warm” omdat er al een ontwikkelgedachte onder ligt, maar ze zijn nog niet altijd officieel bouwgrond in exploitatie.

En juist daar zit het risico. Zolang plannen nog niet definitief zijn, kan de waarde veranderen. Een grondpositie kan op papier veelbelovend zijn, maar als de haalbaarheid tegenvalt, kosten stijgen of de verwachte opbrengst lager wordt, moet de gemeente de waarde naar beneden bijstellen.

Dat is nu gebeurd.

Volgens de jaarstukken bleek de huidige boekwaarde van enkele gronden hoger dan de getaxeerde waarde en ook hoger dan de toekomstige waarde op basis van een haalbaarheidsberekening. Simpel gezegd: Noordwijk had deze gronden voor meer geld in de boeken staan dan ze volgens de actuele berekeningen waard zijn.

De grootste tegenvaller zit bij de Schoolstraat. Daar gaat het om een lagere waardering van ruim 2,5 miljoen euro. Bij De Nes gaat het om bijna 1 miljoen euro. Bij de Nicolaas Barnhoornweg gaat het om ruim 163.000 euro. Samen telt dat op tot 3.671.712 euro.

De gemeente stopt dit bedrag in een voorziening voor verwachte verliezen. Ook dat klinkt ambtelijk, maar het betekent in gewoon Nederlands: de gemeente erkent nu alvast dat ze dit geld waarschijnlijk niet meer terugziet in de waarde van deze gronden. Het verlies wordt dus niet vooruitgeschoven, maar nu in de boeken verwerkt.

Voor inwoners is dat vooral interessant omdat grondposities vaak samenhangen met bouwplannen. In Noordwijk, waar woningbouw, ruimtegebrek en behoud van open landschap voortdurend botsen, zijn dit soort cijfers meer dan boekhoudkunde. Ze zeggen iets over hoe ingewikkeld en duur gebiedsontwikkeling is geworden.

De jaarstukken noemen naast Schoolstraat, De Nes en Nicolaas Barnhoornweg ook andere locaties in het grondbedrijf. Zo staan onder meer Bronsgeest, Space Business Park, Maarten Kruytstraat, Viaductweg en het DPO-terrein op de lijst van grondexploitaties. Voor Jan Kroonsplein, De Nes, Nicolaas Barnhoornweg en Schoolstraat kan in 2026 mogelijk nog een besluit volgen om een grondexploitatiebegroting vast te stellen.

Dat laatste is belangrijk. Een grondexploitatie is de financiële rekensom achter een bouw- of ontwikkelplan: wat kost aankoop, sloop, bouwrijp maken, wegen, groen, riolering en planontwikkeling, en wat levert verkoop of ontwikkeling uiteindelijk op? Pas als de gemeenteraad zo’n grondexploitatie vaststelt, wordt duidelijker wat de financiële risico’s en kansen zijn.

De afboeking betekent dus niet automatisch dat bouwplannen van tafel zijn. Maar het laat wel zien dat de rekensommen achter sommige locaties minder gunstig zijn geworden. En dat raakt uiteindelijk ook de politieke discussie: hoeveel risico wil Noordwijk nemen om te kunnen bouwen?

Want de woningnood is groot, maar grond ontwikkelen is geen gratis tovertruc. De gemeente kan wel plannen maken, maar als grond minder waard blijkt, kosten stijgen of opbrengsten tegenvallen, komt de rekening ergens terecht. In dit geval alvast voor bijna 3,7 miljoen euro in de jaarrekening van 2025.

Het college schrijft dat met deze afboeking naar verwachting een groot deel van toekomstige tekorten op nog te openen grondexploitaties al is gedekt. Dat is de geruststellende lezing: de gemeente ruimt de tegenvaller nu netjes op.

De scherpere lezing is: sommige Noordwijkse bouwgronden waren op papier mooier dan in werkelijkheid.