Van Syrisch verzet naar Noordwijkerhout: het verhaal van Diyaa

Noordwijkerhout – Wat begon als hulp aan slachtoffers van de Syrische burgeroorlog, eindigde voor Diyaa Ghanem in een levensgevaarlijke vlucht naar Europa. Na jaren van onzekerheid woont hij sinds een half jaar samen met zijn vrouw en kinderen in Noordwijkerhout, waar hij probeert een nieuw bestaan op te bouwen.

Zijn verhaal maakt deel uit van een serie portretten van vluchtelingen in de regio, zo bericht Bollenstreek Omroep. In aanloop naar de Dag van de Vluchteling op 20 juni krijgen mensen die hun land moesten ontvluchten een gezicht en een stem.

Tijdens de oorlog in Syrië was Diyaa actief in het verzet tegen het regime van president Assad. Hij vervoerde medicijnen naar gewonden die niet naar ziekenhuizen durfden, uit angst om gearresteerd of vermoord te worden. Dankzij zijn werk in meerdere ziekenhuizen kon hij zich relatief vrij bewegen, met een alibi dat hem lange tijd bescherming bood.

Die schijnveiligheid verdween abrupt toen een goede vriend werd opgepakt. Kort daarna kwamen er vragen over Diyaa zelf, ook binnen zijn werkomgeving. Toen hij eens winterjassen wilde vervoeren voor het verzet en daarover werd ondervraagd, besefte hij dat zijn situatie onhoudbaar was. Hij besloot te vluchten om zijn gezin te beschermen tegen mogelijke arrestatie en gevangenschap.

Samen met zijn vrouw Rania en hun kinderen Shams, Nour en Bisan maakte hij een plan. Omdat de reis duur en riskant was, vertrok hij alleen. Het doel was duidelijk: een veilig land bereiken en daarna zo snel mogelijk gezinshereniging aanvragen. Nederland koos hij bewust, onder meer vanwege zijn bewondering voor de filosoof Spinoza en de relatief snelle procedures voor hereniging.

De reis zelf verliep via een netwerk van mensensmokkelaars in Turkije. Diyaa werd van plek naar plek gebracht, steeds in andere auto’s en met wisselende groepen vluchtelingen. Praten was verboden en alles draaide om onopvallend blijven. “Ze wisten precies waar en wanneer het veilig was,” vertelt hij over de georganiseerde aanpak van de smokkelaars.

Eenmaal in Turkije dook hij onder op verschillende schuilplekken. Soms verbleef hij enkele dagen, soms weken, afhankelijk van de situatie in de buurt. De constante spanning liet diepe sporen na. Diyaa vertelt dat hij delen van die periode simpelweg niet meer kan herinneren door de stress die hij toen ervoer.

In die moeilijke tijd hield één gedachte hem op de been: zijn gezin. Uiteindelijk lukte het om hen naar Nederland te halen en sindsdien wonen ze samen in Noordwijkerhout. Daar probeert Diyaa, samen met Rania en hun kinderen Shams, Nour en Bisan, stap voor stap een nieuw leven op te bouwen.